Οπτική Νευρίτις είναι ο ιατρικός όρος που περιγράφει την φλεγμονή του οπτικού νεύρου.

Το οπτικό νεύρο εξασφαλίζει την όρασή μας μεταφέροντας την εικόνα από το μάτι στον εγκέφαλό μας. Μπορεί να παρομοιαστεί με καλώδιο που περιλαμβάνει πολύ λεπτά “ηλεκτρικά σύρματα”, περίπου 1.200.000 τον αριθμό, που ονομάζονται νευρικές ίνες. Κάθε ίνα μεταφέρει στον εγκέφαλο ένα μέρος οπτικής πληροφορίας.

Κατά την οπτική νευρίτιδα, ο νευρικός ιστός φλεγμαίνει και οι νευρικές ίνες παύουν να λειτουργούν σωστά. Αν επηρεασθούν πολλές από τις ίνες, τότε η όραση μειώνεται σημαντικά, αν όμως η οπτική νευρίτις είναι ήπια, τότε η όραση παραμένει σχεδόν φυσιολογική.

Πολλά νοσήματα και καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν οπτική νευρίτιδα, όμως σε πολλές περιπτώσεις η αιτία της οπτικής νευρίτιδας παραμένει άγνωστη. Η προσβολή μπορεί να αφορά το νεύρο του ενός ή και των δύο οφθαλμών.

Μερικά άτομα, ιδίως παιδιά, παρουσιάζουν οπτική νευρίτιδα μετά από ιογενείς νόσους όπως η παρωτίτιδα, ιλαρά ή και το κρυολόγημα. Σε άλλα, η οπτική νευρίτιδα μπορεί να εμφανισθεί ως σύμπτωμα νευρολογικής νόσου, που προσβάλλει και τα νεύρα διαφόρων περιοχών του σώματος.

Η οπτική νευρίτιδα συνήθως επέρχεται αιφνίδια. Μπορεί όμως να παρατηρηθούν τα ακόλουθα συμπτώματα:

• Θολή όραση του ενός ή και των δύο οφθαλμών ιδίως μετά από σωματική άσκηση ή ένα ζεστό μπάνιο
• Η όραση να είναι “χαμηλή” όπως όταν σβήνουμε τα φώτα σε ένα χώρο
• Τα χρώματα να φαίνονται αχνά ή ξεθωριασμένα
• Μπορεί να υπάρχει πόνος πίσω από το βολβό που επιτείνεται με τις κινήσεις των ματιών.

Για τη διάγνωση της οπτικής νευρίτιδας είναι σημαντικό να δώσετε λεπτομερή περιγραφή των συμπτωμάτων αυτών στο γιατρό σας, που θα προχωρήσει σε πλήρη οφθαλμολογική εξέταση. Εξετάζοντας το βυθό με το όργανο που λέγεται Οφθαλμοσκόπιο, ο γιατρός σας αναζητά την ύπαρξη οιδήματος του οπτικού νεύρου στο πίσω μέρος του βολβού.

Αν η οπτική νευρίτιδα  δεν προσβάλλει το οπτικό νεύρο κοντά στο μάτι, τότε το νεύρο μπορεί να εμφανίζεται φυσιολογικό. Επειδή η οπτική νευρίτιδα μπορεί να συγχέεται με πολλές άλλες αιτίες που προκαλούν μειωμένη όραση, απαιτείται ακριβής διάγνωση της κατάστασης. ΄Αλλα τέστ που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο οφθαλμίατρός σας περιλαμβάνουν τη χρωματική αντίληψη, τον έλεγχο της περιφερικής όρασης (οπτικό πεδίο) και την αντίδραση της κόρης στο φως. Οι υπέρηχοι, η μαγνητική τομογραφία ή το ηλεκτροεγγεφαλογράφημα (ΗΕΓ) μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθούν. Αν βρεθεί η αιτία και αντιμετωπισθεί, μπορεί να αποφευχθεί η εξέλιξη της βλάβης.