Η ακριβής αιτία της οπτικής νευρίτιδας δεν είναι πάντα ξεκάθαρη, ωστόσο θεωρείται κυρίως αυτοάνοση πάθηση. Το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται κατά λάθος στη μυελίνη, το προστατευτικό στρώμα που καλύπτει το οπτικό νεύρο, προκαλώντας φλεγμονή και πρήξιμο.

Η πάθηση σχετίζεται στενά με:

• Σκλήρυνση κατά Πλάκας (Πολλαπλή Σκλήρυνση): Η οπτική νευρίτιδα αποτελεί συχνά το πρώτο εμφανές σύμπτωμα της νόσου
• Ιογενείς ή Βακτηριακές Λοιμώξεις: Όπως η νόσος Lyme, η ιλαρά, οι παρωτίτιδα ή ο έρπης
• Άλλα Αυτοάνονα Νοσήματα: Όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος ή η οπτική νευρομυελίτιδα.

Η οπτική νευρίτιδα επηρεάζει συνήθως το ένα μάτι και τα συμπτώματα αναπτύσσονται μέσα σε λίγες ώρες ή ημέρες:

• Απώλεια όρασης: Κυμαίνεται από μια μικρή θολούρα έως και σχεδόν πλήρη απώλεια της όρασης στο επηρεασμένο μάτι.
• Πόνος κατά την κίνηση του ματιού: Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα, που γίνεται πιο έντονο όταν ο ασθενής κοιτάζει δεξιά, αριστερά, πάνω ή κάτω.
• Αλλοίωση της αντίληψης των χρωμάτων (Δυσχρωματοψία): Τα χρώματα, και ιδιαίτερα το κόκκινο, φαίνονται ξεθωριασμένα ή λιγότερο ζωντανά.
• Μείωση του οπτικού πεδίου: Απώλεια της περιφερειακής όρασης ή εμφάνιση ενός σκοτεινού σημείου στο κέντρο (σκότωμα).

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η όραση επανέρχεται σταδιακά από μόνη της μέσα σε μερικούς μήνες. Ωστόσο, για την επιτάχυνση της ανάρρωσης, η standard θεραπεία περιλαμβάνει:

• Ενδοφλέβια Κορτιζόνη (Κορτικοστεροειδή): Χορηγείται σε υψηλές δόσεις για λίγες ημέρες στο νοσοκομείο για να μειωθεί άμεσα η φλεγμονή στο οπτικό νεύρο, και ακολουθείται από χάπια από το στόμα.

• Στενή Παρακολούθηση: Σε συνεργασία με νευρολόγο, για τον καθορισμό μακροπρόθεσμης θεραπείας εάν διαγνωστεί υποκείμενο νευρολογικό νόσημα.